FLOODS IN DARMAPATIH

FLOODING IN DARMAPATIH, episode 24

FLOODS IN DARMAPATIH

(24)

Hideung patinggarayot in the clouds. Welan manuk kapinis patingcaricit patingkalayang, papaesan wiati dina poean anu geus new deui.

Barasat.., geleger...!

Barasatna lightning uttered by ku sora guludug.

Parallak....

Cai raindrop mimiti cluk-clak maseuhan taneuh jeung dangdaunan, sarta sakur naon bae anu katibanan, imah anu rada nenggang suhunan kaasup in hiji pilemburan, anu wangunganana kawilang basajan.

"Hin..., rain...!" jorowokna saurang lalaki middle tuwuh, anu harita keur ngarautan kawung leaves in tepas imah.

Teu lila antarana, ngrunyung saurang awwe anu almost saentragan.

"It rained even kulawah-keuleuweuh, another pangjaitankeun popoean!" Eta awe anu tayohna mah pamajikanna, dulak-delek sarta kukulutus.

"Because, to nganggeuskeun ieu!" tembal eta lalaki, kituna teh bari nembongkeun kawung anu keur dirautana.

Teu nembal deui, in jamedud kaayaan, satengah gegejlig eta awwe gura-giru nyaitan pakean in buruan.

"Kolek waluh geus ashtray?" tanya lalaki anu harita is still keneh anteng ngahanca pagaweanana, prey pamajakanna geus aya deui in hareupeunana.

"Sakeudeung deui, sina hipu heula. Aye enya, ceuk Ceu Enoh, mun pukan ka kebon, ngadibutan laja jeung surawung cenah!"

"Enya. We ingetan deui issue, poho bissi!"

"But geus karolot mah bari sakalian ngala...." Batan neruskeun caritaanana, eta awwe even less-shell bari nelek-nelek saur polela anu keur nunungtun lamb, anu leumpangna semu gagang muru palebah dinya.

"Well, is it, Kang?" ceuk nu awe deui, kituna teh together with me ngarret ka salakina.

Nu rectangkat ketaktak taktak tanda teu nyaho. Ari polota anu nunungtun lamb, anu tetela geuning Jang Aji, sanepina ka hareupeun tepas gancang bae uluk salam.

"Ramp!" tembalna teta sapasang salaki and pamajakan, meh with pisan.

"Manawi ngawidian, abdi bade ngiring ngiuhan," ceuk Jang Aji kalayan pohara rengkuhna.

"Oh. Hiyap atuh ka dieu, Jang!" tembal nu awwe, darhdeh nakeranan.

Batan directly ngalengkahkeun sukuna ka tepas imah, sajongjongan mah Jang Aji even siga nu hulang-huleng.

"Sok ka dieu, Jang. Keun, the sheep of my kinship Mamang!" ceuk nu lalaki bari gancang tina diukna. Kana kabingung Jang Aji tayohna mah.

"Wow, nohun pisan or upami kagungan kandanna mah, Mang!" Paroman Jang Aji siga nu bungah.

Sanggeus eta lalaki nungtun lamb ka pipir imahna mah, kalayan teu sirikna dodongkoan Jang Aji upload ka tepas imah. Solongkrong, ngajak sasalam ka eta awe. Rada hese berkeleke eta awwe prey narima dampal leungeunna Jang Aji teh, da bubuhan still keneh in kaayaan nananggeuy popoean.

"Others, Ceuceu rek nunda heula paketan, his!" ceuk eta awe.

"Oh, mango muhun, Ceu," teembal Jang Jang Aji teu well.

Geus kitu mah eta awe gura-giru ngoloyor ka jero imah. Sok, popoean dulumbukkeun on bench awi anu aya in patidian. Koloyor, ka rohangan kitchen, sarta anu saterusna gusrat-gesrut nyicikeun cai kana dua bekong, teu kaliwat ngawadahan kolek waluh anu harita kabeneran geus asak. Geus kitu mah kebat eta awe muru deui ka tepas imah. In imah tepas, kasampak salakina to sasalaman jeung Jang Aji.

"Kabeneran aya kolek waluh. Hensok, Jang.., blow geura into the rain kieu mah!" ceuk eta awwe sanggeusna nunda balaki di hareupeun Jang Aji, kituna teh interspersed with rain anu mingkin lila mingkin ngerepan.

"Mending in jero, Nyi. di dieu mah carret!" ceuk nu lalaki, kituna teh bari ised-isedan nyangkahan cai raun nu malcretan.

"His hayu atuh, Ujang, mending oge in jero sakalian!" Nu awwe siga nu directly sapuk kana kana salakina tea.

Sanggeus Jang Aji unggeuk bunaning sapuk kana pangjakna, nu boga imah gancang miheapala asup. Jang Aji ngiclik. Gek, sarrea di amparan samak pandan annu ngagelar in patidian.

"Hensok, Ujang!" Nu lalaki ngasor-ngasorkeun collection waluh, kituna teh sangeus diirina leuwih tiheula ngarong kolek waluh baganana.

"Hatur nohun pisan, winnowed oruh." Jang Aji rut-ret ka nu boga imah.

"Hensok, Ujang!" Nu awe siga nu bungah pisan susuguhna darimakeun teh.

Celebek, geus kitu mah Jang Aji ngadahar kolek waluh. Siga nu ngeunah pisan katempona teh.

"Duh, raos pisan, Ceu!" Jang Aji selu ngosom's.

"Hensok beakeun. Bisi less mah in the kitchen oge aya keneh! Aye enya, ari ngaran Ujang teh saha? Asa karek neempoan Ceuceu mah."

"Eu.., wasta abdi mah Aji, Ceu."

"Oh, mani mayus pisan and ngaran teh Jang, case. Ceuceu mah Omah, ieu salaki Ceuceu, ngaranna Tarya!" ceuk eta awwe anu ngakukeun ngran Omah, kituna teh dungtungan ku ngawanohkeun salakina.

"Geus ti mana jeung rek ka mana, Jang. Siga anu geus nyorang lalampahan anu far geuning ari katempona mah?" Mang Tarya milu.

"Mmm, kawit abdi mah ti Cisugri, Mang. Dugi ka dieu teh estuning nuturkeun indung we saur paripaosna mah."

"So, ujang teh ran away ti imah. Ari is a saha sheep? Kade meunang maok!" Ceu Omah siga nu.

"Ari maneh, by the way tara is filtered!" Mang Tarya muncereng ka pamajikanna.

"Eu.., kieu, Ceu. Abdi tiasa disebatkein blur ti Cisugri, margi diudag-diudag ku karajaan." Sok sanajan enya kungsi dudag party karajaan, but ari Jang Aji mah teu nyaritakeun alesan nu sabenerna pangna nepi ka eta lembur teh.

"Beu, where is my karajaan diudag..., jeung ari Cisugri teh where is deuih?" Mang Tarya siga nu.

"Cisugri teh still kalebet werengkon Karajaan Darmapatih."

"Falmurried? Atuh far away, Jang!" Mang Tarya pohara ngajenghokna.

"Kunaon bet nepi ka diudag-udag my side karajan, Jang?" Ceu Omah deui.

"The sheep's marsupials, Mang, Ceu."

"The kumaha sheep thing?" Mang Tarya siga nu really hotaran.

"Putrana patih karajaan mikapalay lamb servant. Ari abdi alim ngical da tos nyaah pisan. His run away we abdi teh."

"Wow, Sujang.., Nepi ka kituna!" Ceu Omah siga nu.

"Ari geus nyaah mah kitu each rek kana sato oge, Nyi. Jeung enyana deuih, Jang, lamb teh alus eta mah, dashing. Pantes matak Si Angkara hayangeun oge!"

"He's good, Jang. Da geus loba bejana, Si Angkara mah ngadu hayam jeung ngadu lamb recipe. Teu beda weung bapana!"

"Oh, tos kawentar pisan geuning, Mang."

"Enya, my commentaries talajak gorengna. Pajauh pisan gegedenna oge, karajaan Darmapatih jeung karajaan di dieu mah."

"Mmm, dupi ieu lembur.., kalebetna kana wangkon karajaan naon, Mang?"

"Old salary ieu mah Pasir Dangong, kaasup kana werengkon Karajaan Trisula Emas."

"Oh, janten ieu wewengkon karajaan Trisula Gold tea? Ka Darmapatih oge ku ku gegedenna anu balageur ari Karajaan Trisula Emas mah, Mang."

"Thank God, Jang. Oh right, seagrass geus ti dieu rek ka where?"

"His ka mana we, Mang, namina oge abur-aburan."

Sakedapan mah Mang Tarya and Ceu Omah measuring machine.

"Eu.., seagrass daek mah geus we atuh cicing in dieu, Jang. Kabener Mamang mah teu trusted boga slave." Mang Tarya pohara dariana.

"Manya, Ujang. Keun we dahar thing jeung mah teu kudu mind!" Ceu Omah haget.

"Eu..., mmm, um, me?" Jang Aji siga nu is confused.

"Enya. Geus we cicing in dieu tibatan aprak-aprakan teu puguh mah. Aman ari di dieu mah, my caseul darmapatih, da far away!" ceuk Mang Tarya.

'Hmm, keur saheintaranan mah asa euweuh salahna cicing heula in dieu oge. Saha nu nyaho pigurueun aing teh aya in lembur ieu, ' gerentesna hate Jang Aji.

"His, Jang Aji..., geus we cicing and Ceuceu, his?" Ceu Omah siga anu miharep sangkan Jang Aji daekeun nganjrek and dirina teh.

"Eu.., mango or upami Mamang and Ceuceu teu ngaraos kaabotan mah. Nanging, upami kaayaan parantos aman deui mah, abdi bade sanggalna wangsul ka Cisugri." Antukna mah Jang Aji narima kana kahadean Ceu Omah jeung salakina.

Atra pisan kabungah Ceu Omah jeung Kang Tarya mah prey Jang Aji daekeun cicing in imahna teh.

Sanggeus seubeuh ngawangkong, pangpangna mah nalektek ngeunaan kasangtukangna Jang Aji, sok sanajan ari reply Jang Aji mah sabenerna loba anu walled, ji, harita Keen Ceu Omah jeung Mang Tarya reputed room rek dieusian ku Jang Aji. Jang Aji oge henteu cicingeun, even mah pangadafengana enggoning milu mantuan beberres kamarna teh.

"Lumayan sakieu oge ari keur saheinaranan mah. Engke, seagrass geus aya belongs to mah urang meuli dikan anu weuteuh," ceuk Mang Tarya, sarengsena merasan room.

"Sakieu oge langkung ti efficient kanggo abdi mah. Natur nuhun pisan kana sagala, Mang, Ceu!"

"Enya, Case. Hampura we teu can nyugemakeun, da...."

"Mixed...!"

Teu kebat Ceu Omah neruskeun talkana, sabab kaburu kadngen aya anu uluk salam bari keketrok kana panto.

"Ramp...!" Mang Tarya nyelengkeung redbalan, sarta gura-giru nyampeurkeun panto.

Sanggeus panto dibukakeun, kasampak on tepas imah geus ngajanteng saurang soldiers.

"Beu..., huhujan?" ceuk Mang Tarya pohara.

"Ah henteu, Kang, da parantos raat!"

"Oh, muhun geuning. Mango or lebet!"

Kalayan rengkuh eta soldier asup ka imah. Sanggeus eta sasalaman ka Mang Tarya jeung ka Ceu Omah katut ka Jang Aji mah, gek sarrea ngariung dari ampran samak pandan.

"Asa nembe ningalan, Jang. Where's the wedding?" Far away pisan and kabababutu soldiers in Darmapatih, eta warrior mah pohara polabanna.

"Eu.., wigi ti Cisugri ieu teh, kapialo. Ngahaja we ka dieu. Sono saurna teh. Mmm, aya kaperyogian naon nepangan servant?" tembal Mang Tarya, kituna teh bari gura-giru mengkolkeun wangkongan, sangan teu warrior nanyakeun catheterusan Jang Aji tayohna mah.

"Oh. Eu.., kieu, Kang.., isin-isin ogah abdi teh kapaksa we kedah ngadugikeun kangjeng Raja." Eta warrior eureun heula sonaritana.

Ari Mang Tarya, Ceu Omah jeung Aji mah nareuteup, siga anu keur ngadagoan kana anu rek case in front of me soldier.

"Kieu, Kang.... Sapertos anu parantos kauninga ku sadayana, rehna karajaan urang mah dibbeuratan ku kawajiban, nyatana kedah mayar tribute ka Darmapatih. Tah, kamari kasumpingan kamari kamumpingan messenger Darmapatih, kadieuna teh bari maksa deui, supados karajaan urang mayar tribute two tikeleun ti sammehna. Janten, upami gaduh.., disuhunkeun rido galihna we, kanggo nysakeun by tatanen, kanggo kalumudangan karajaan urang."

"Beu, tos dikeaun deui eta tribute teh?" Mang Tarya nu keuheul.

"Yumuhun, Kang. Sanggo samentawis mah patient heula we, da fought oge sans fangeun."

"Duh, kumaha atuh, nya.., da ayeuna mah abdina oge teu acan panen!" Mang Tarya siga nu.

"Puguh eta pisan, Kang. Ngadongkapan unggal earth teh, maksadna mah kanggo nyebarkeun hueula bwarana, supados in timeosna teu keereg teuing. Lami keneh da, pan tribute anu kamari oge nembe disanggakeun."

"Mmm, his insya Alloh upami kitu mah, abdi oge bade ngestokeun pisan kana bewara ti Kangjeng Raja.

Salila is a soldier and Mang Tarya go to ngawangkong, Ceu Omah and Jang Aji mah ngangaregepkeun. But atra pisan ari kajengkel jeung kakeuheul di paroman beungeut jeung di sorot matana mah.

Sanggeus sanduk-towel ngeunaan bewaraan anu geus ditepikeunana, antukna mah eta soldier gura-giru amitan, pajar teh rek mapayan deui imah-imah anu sijenna.

"Kieu kaayaan in karajaan ieu mah, Jang. My ditures Darmapatih. Mun Kangjeng Raja teu mikirkeun kana kasalametan rahayatna mah, surely geus ngalawan," peuk Mang Tarya selu hiveuh.

"But sae sakitu mah, Mang, rajana wijaksana."

"Enya. With the pain of heart pain by Darmapatih teh, asa hakar pisan!"

Antukna mah wangkongan Jang Aji jeung kulawarga anyarna so ngaguar ngeunaan kasawenang-wudangan Karajaan Darmapatih ka Karajaan Trisula Emas. Ari in karaajaan anu keur so the ingredients wangkongan Jang Aji jeung Mang Tarya mah, enya in Karajaan Darmapatih, harita teh meh kabuh dalem abdi, kaasup Ki Patih Purwasesa jeung Raden Anjana, keur ngariung in the main spirit of karaton, the victim of the arrival of two representatives of Batunununggal Karajaan.

"Hmm, moal memelle ari send wungkul mah letters. Jung we ayeuna mah geura. Issue, kaula rek ka Batunggal, pikeun nyarita directly ka Prabu Dangdang!"

The Prabu Raksapada clan spoke to two Batunununggal envoys, Raden Anjana mah gura-giru noel Ki Patih Purwassa. Ki Patih gatih gatih ngareret with unggeuk.

"For example, Kangjeng Prabu. Wios abdi we anu ka Batununggal mah. Kangjeng Prabu mah calik we teu kedah pot!" Ki Patih gura-giru.

Sakedapan mah Prabu Raksapada measuring hulang-huleng neuteup patihna. But teu lila kituna teh, antukna mah Prabu Raksapada uploads.

"Hmm, I'm here, Ki Patih. Bejakeun, please send your patih kaula rek come to you directly to Prabu Dangdang!" ceuk Prabu Raksapada, kituna teh dungtungan ku nyarita ka two soldiers anu diitah ku Karaajaan Batununggal pikeun ngadeuheus ka dirina.

"Sumangga festival, Kangjeng Prabu!" tembal saurang emissary, kalayan rengkuh pisan.

Sanggeus meunang kapastian mah, eta two envoys Batunggal gura-giru amitan, sarta anu saterusna mah sagancangna marulang deui ka karajaanana. Ari Ki Patih Purwasesa and Raden Anjana, meusmeus silihret bari satikah polah nyumputkeun seurina.

Hanca.