FLOODS IN DARMAPATIH

FLOODS IN DARMAPATIH
FLOODING IN DARMPATIH, episode 17



FLOODS IN DARMAPATIH


(17)


Sanggeusna mekin sure yen dreamana anu noron salila tilu peuting other teh with saukur kembanna sare, enya ti saparak Ki Donggal nyaritakeun pangalamana anu sarua, pangalamanana, ti poe ka poena teh Prabu Ungkara so sok mingkin remen niis in patamanan, anu aya in palataran tukangeun karaton. Siga dina sore harita, Prabu Ungkara ngajejentul salila-salila, dikuk dina korsi anu kaiuhan ku gomplokna leaf sarupaning stem of flowers.


Keur kitu, ngrunyung Nyimas Wening jeung saurang awwe, anu tina keureutan beungeutna mah meh-mehan sarimbag pisan. Indungna sigana mah, da nilik tina umurna oge eta awe anu keur leumpang rerandengan and Nyimas Wening teh, meh saentragan pisan jeung Prabu Ungkara.


"Kunaon, Kakang Prabu, katingalna teh bethas often hulang-huleng ayeuna mah?" ceuk eta awe, sanggeusna ngajaranteng and Nyimas wening in hareupeun Prabu Ungkara.


"Eu. ., kunanaon, Nyimas!" Prabu Ungkara siga reuwas alatan kagareuwahkeun.


"Teu kedah ngabohong, teu kedah nyumput keiji thing, da son urang oge sok nalingakeun!" ceuk eta awe deui, anu tetela bener geuning indungna Nyimas Wening, anu hartina minanga permesurina Prabu Ungkara.


"Yumuhun, Kangjeng Rama. Abdi mah melang, callih Kangjeng Rama kumaonam." Teuteup Nyimas Wening Nembongkeun kahariwang.


"Mmm, noahun pisan, Wening, anaking. Jeung anjeun deuih, Nyimas, Kakang angel. Matak aya rasa kamelang oge, teta teh minangka hiji feature, yen aranjeun duaan teh bener-bener nyaah kaula."


"Come, from Kakang Prabu. His kantenan we atuh ari nyaah mah!"


"Muhun, Kangjeng Rama mah sok from sasauran wa ari teh!"


Nyimas Wening and indungna rada bengkenu. Ari Prabu Ungkara mah nyreengh. Gek, Nyimas wening and indungna in Prabu Ungkara gigireun.


"Hensok or nyarios, Kakang Prabu. Naon anu janten bangbaluh salira teh?" Indung Nyimas Wening neuteup.


"Hmm, hampura.., pikeun saheulanan mah Kakang moal waka betus, kank we mun geus timeuna. Ngan anu clearly mah Kakang teh keur mind pikahareupeun karajaan, sangkan rahayat sarugih, saruka bungah dina kapamingpinan urang."


Sakedapan mah Nyimas Wening jeung indungna measure the size of the victims of Prabu Ungkara redemptive kitu teh. But atra pisan aya kareueus di sorot matana sewang-sewangan, sabab tetela Prabu Ungkara mah hiji pamingpin anu dibabibilan, sarta mikanyaah ka rahayatna.


"Upami kitu mah abdi teu tiasa maksa, Kakang Prabu."


"Hampura, Kakang and waka betus. Keun we da krama oge nyaho scarec."


Antukna mah Nyimas Wening and indungna measuring arunggut-unggutan.


"Kunaon ari Ki Patih, mani siga anu rurusuhan me, geuning?" Prabu Ungkara less-shell prey nempo saurang lalaki, anu tina leumpangna mah siga anu rurusuhan pisan.


Nyimas Wening jeung indungna mah nganguk garideug, kituna teh bari teu leupas neuteup saurang lalaki anu mekin ngadeuekeutan.


"Yes naon, Ki Patih?" tanya Prabu Ungkra, sangeusna eta lalaki anu called Ki Patih, rengkuh menghurmat ka dirina.


"For example, Kangjeng Prabu. That, aya messenger ti Darmpatih!"


"Can I collect tribute?"


"Leres pisan, Kangjeng Prabu."


Teu speaking deui. Jung, Prabu Ungkara clove tina diukna, sarta anu saterusna mah rada gaganyan ngalengkahkeun sukuna, muru ka karaton. Ki Patih, Nyimas Wening and Indungna oge, gura-giru nuturkeun Prabu Ungkara.


Sanepina ka rohangan ka main karaton, enya we, kasampak geus aya two jalma messenger Darmapatih, anu harits keur dihareupan ku dozens of karajaan. Anu tetela geuning, two jalma messenger Darmapatih teh, taya lian Ki Patih Purwasesa jeung saurambula anu dangdanana pohara gagahna.


"Worship pangbaktos, Son of Makuta and Ki Patih Darmapatih!" Prabu Ungkara gancang bae rengkuh menghurmat ka Ki Patih Puwasesa jeung ka polota dashing anu called Putra Makuta, anu hartina minangka anakna king Karajaan Darmapatih, nyatana Prabu Raksapada.


Nyimas Wening jeung indungna anu harita geus aya di gigireun Prabu Ungkara oge, gancang rarengkuh menghurmat. Ari Ki Patih mah directly bae muru korsina, da tayohna mah geus leuwih tiheula ngahurmatna oge.


Gek, geus kitu mah Prabu Ungkara dina korsi kalauhanana. Nyimas Wening and indungna oge nurut diuk in korsi anu aya in gigireun korsi Prabu Ungkara. Nyimas Wening mindeng miceun beungeut prey anakna Prabu Raksapada ngareretan bari sura-seuri ka dirina teh.


"Ku sabab bisi kapeutingan teuing in jalanna, rek bae kanaui utamana. Kaula jeung Raden Anjana, sent me king Darmapatih, pikeun nyokot tribute." Kalayan teu kungsi kebasi heula, directly ki Ptih Purwasesa nepikeun pamintuanana.


Teu Nembalan, Prabu Ungkara even ngareret ka saurang abdi dalemna. Siga anu geus surti pisan, eta abdi dalem gancang unggeuk, anu saterusna mah gura-giru ninggungkeun.


"Geulis pisan slave teh, Ki Ungkara. The geus sabaraha taun umurna?" tanya Radeen Anjana, kalayan teu make tatakrama pisan.


Sok sanajan siga nu keuheul pedah asa teu is awarded, antukna mah Prabu Ungkara ogkara ogbalan, "Nembe bade nincak fifteen taun, Raden."


"Oh, geuning ngora kenya pisan. But, ari nempo tina pangawakana mah siga keur meujeuhna rangu," ceuk Raden Anjana deui, kituna teh along with me sura-seuri neuteup cover of Nyimas Wening.


"Jaga talk and sikep anjeun, Anjana!" Patih Karajaan Trisula Emas, siga anu directly kahudang ragerna prey Raden Anjana karasana ngalelecice pisan teh.


"Calm down, Ki Patih.., calm down!" Prabu Ungkara immediately nangtung pikeun meper Patihna's anger.


"Hahaha..., sia wani peupeuleukeuk ka Putra Makuta? Kumayua, fuck!" Rade Anjana tutintah sarta malik muncereng.


"Patience, Patience, patience. Hapunten by Ki Patih, Den. Ki Patih..., I'm afraid of staying with rohangan ieu!" ceuk Prabu Ungkara deui, kituna teh bari gancang nitah patihna, sangkan kaluar ti eta rohangan.


Teu wanieun ngabangkang ari ka rajana mah, bari katembong still keneh ngagugudag ku anger oge, antukna mah Ki Patih ninggalkeun eta rohangan. Dina kaayaan kitu, Nyimas Wening oge siga anu teu sap likeun lila-lila cicing in eta rohangan teh, kalayan teu kungsi amitan-amitan acan, kebat bae ninggungkeun eta rohangan, ku nu became indungna.


Ari Prabu Ungkara, gancang bare mere isarat ka dozens of courtiers dalemna anu harita geus patingkekerot sarta patingdarelek ka Raden Anjana, anu even surangah-serengeh nembongkeun ceuhil bakakakak anu nyelap in huntuna.


Teu lila antarana, ngrunyung deui salah abdi dalem anu samehna ninggalkeun eta rohangan, comena teh bari nananggeuy coffin kai anu dipapas carving terisula anu pohara hadenna.


"Ieu goldna, Kangjeng Prabu," ceuk eta abdi dalem, kalayan rengkuh pisan di hareupeun rajana.


Prabu Ungkara mah even merertah ku isaratna, sangkan casket eta dasirahkeun directly ka Raden Anjana. Geus kitu mah gancang bae eta abdi dalem nauhan parentah king.


"By Patih!" Radeen Anjana ngareret ka Ki Patih Purwasesa, the victim of the court dalem anu diitah masrahkeun tribute, geus aya di hareupeunana.


Ki Patih Purwasesa gancang ngojengkang, sarta anu saterusna mah nampanan eta peti. The box lid was opened. Sajongjongan mah Ki Patih jeung Raden Anjana singihret bari sura-seuri, the victim of nempo patingborelakna gold jewelry in the chest.


"Haha.... Alus. Pikeun ka hareupna mah uptina kudu two tikekeun ti ieu!" celengkeungna Raden Anjana ka Prabu Ungkara.


"Tong sangeunahna, Anjana. The golden melangna of curry!"


"Mani ku teu boga pisan mind. Asa ku mindeng - mindeng teuing naekeun tribute teh!"


"Naon, sia..., wani ngalawan?"


"The geus geus.... Easy, easy...!"


Prabu Ungkara gancang ngalelempeng deui kaayaan, victims of the anger of dozens abdidalem geus rek nepi kana puncakna.


"Sing hawatos, Raden. Ngupayakeun tribute sakitu dina salami opat sasih oge tos kacida abotna kanggo karajaan alit samodel kieu mah!" Prabu Ungkara mulas-melis siga anu hayang.


"Haha.... Na bodo - bodo. Atuh kari naekeun pajeg we!"


"Hawatos, Raden. Pajeg anu tos aya oge kalintang ageungna."


"Company eta mah teu hayang nyaho. Pokona mah tribute pikeun kahareupna, kudu two titkeleun ti nu ieu!" Rade Anjana keukeuh dina pamadeganana.


"Relax..., relax...!" Prabu Ungkara ngeuleuweuh deui, a victim of sababraha urang abdi dalemna pepengkreng sarta rek ngojengkang ka palebah Raden Anjana.


"Haha.... Hayu, Ki Patih!" Without amitan heula ka Prabu Ungkara, directly bae Raden Anjana ngajak Ki Patih, pikeun sagancangna ninggalkeun eta rohangan.


Kalayan diarempokeun ku dozens of courtiers anu still patingkekerot, Raden Anjana and Ki Patih Purwasesa naringhkeun eta rohangan.


Sanepina ka palataran hareup karaton, opat warrior Darmapatih anu tetela keur ngadaragoan, gura-giru nyalampeurkeun. Song, Ki Patih masrahkeun coffin ka salah saurang. Sanggeus cluk-clak kana kudana mah, kebat bae Ki Patih jeung Raden Anjana ninggalkeun eta karaton, uttered by me opat anu marengana.


Sapanjalan anu kaliwatan ku abringan Raden Anjana, mulek ku kekebul taneuh. Patingkotoplak and patingjermna sora kuda, mingkin lila mingkin ngajauhan karaton Trisula Emas. Dina natural prey geus mimiti rada reup-reupan, abringan Raden Anjana geus kaluar ti wewengkon Karajaan Trisula Emas.


"Eureun's heula!" ceuk Raden Anjana with me ngacungkeun leungeun katuhu, sarta anu saterusna mah down tina kudana.


Ki Patih Purwasesa jeung nu senna, sassy naruturan down. Gek, Raden Anjana in jukut pardon, in my order Ki Patih jeung ku opat.


"Bring wine and gold cratesna ka dieu!" ceuk Raden Anjana deui, kituna teh bari rut-ret to two warriors.


Two soldiers were called, sagancangna nayapan parentah. Song, the gold casket in the hareupeun of Raden Anjana. Song deui sababaraha wine container, anu wapna dijieun tina sabangsaning waluh shell. Gap, leggings, Raden Anjan nohtor arak tina wapna.


"Hempek, ngarinum sawadah sewang!" Rade Anjana rut-ret ka Ki Patih jeung ka opat.


Teu talangke, ari geus dihempekeun mah sarera meh pahaula-paheula nohtor arak sawadah sewang. Kituna teh diasang ku galecok sagala diangkongeun. Teu lila antarana, beak arak geus mimiti karasa, Raden Anjana jeung nu senjenna patingbarakatak, bari teu puguh anu keur disungseurikeunana.


Dina sidelines seuseurianana, Raden Anjana ngarongkong and mukakeun gold container lid. Sok, sok, Raden Anjana nyomotan and misah-misahkeun gold jewelry in hareupeun sarerea.


"Well, nu ieu keur kuring. Keur Ki Patih. Nu ieu mah keur maranh opatan. There, pasrahkeuneun ka Kangjeng Prabu!" Rade Anjana rut-ret k sarrea.


"Haha.... Noahun pisan, Den!"


"Well, beunghar, euy!"


"Haha.... Nu kanker mah leuwih mucekil sigana, Den!"


"Haha. But the oomat sing can keep it alive!"


"Hahaha.., kalem, Den!"


"Ready!"


Sok sanajan kaayan in pata patamaran estuning far pisan ti mamana, but dumadakan rame ku nu patingbarakatak sarta garalecokna jalma-jalma anu keur marabok.


Hanca.